اصول تمرین در دوومیدانی
اصول تمرین شامل ۱- اصل مشارکت فعال ۲- اصل پیشرفت همه جانبه ۳- اصل اختصاصی ساری ۴-اصل ویژگی فردی ۵ -تنوع تمرین ۶-اصل اضافه بار تدریجی ۷- اصل مرحله بندی ۸-اصل برگست پذیری ۹- اصل آسان سخت
اصل مشارکت فعال
مشارکت ورزشکار در طراحی تمرین و درمیان گذاشتن نحوه طراحی تمرین با ورزشکار.از نظرات ورزشکار در طراحی تمرین استفاده کنید.به ورزشکار در مورد وظایفش آگاهی دهید و تا در غیاب مربی آن را انجام دهد.مربی باید هدف های تمرین را با با ورزشکار و متناسب با توانایی های او برنامه ریزی کند.این اصل مخصوصا در دوندگان حرفه ای بیشتر صادق است این کار باعث عتماد بیشتر ورزشکار به مری می شود.
اصل پیشرفت همه جانبه
در ورزشکاران مبتدی اول رشد همه جانبه ورزشکار را تقویت کنید که بیشتر در دوران کودکی می باشد . نباید خیلی زود از این دوره عبور کرد.در این دوره در کنار تمرین رشته ورزشی مورد نظر به تمرین رشته های دیگر هم پرداختند این باعث تنوع در تمرین خواهد شد. این تمرینات باعث مبنای محکم و استتواری خواهد شد تا از آسیبهایی شدید یکنواختی و خستگی در تمرین جلوگیری می کند.به تقویت فاکتورهای آمادگی جسمانی بپردازید .انها را ارتقا دهید.
اصل اختصاصی کردن تمرین
این اصل اصلی در موفقیت در تمرین است . ورزشکار باید تمرینات خود را در راستای رشته مورد نظر برنامه ریزی کند.رشته های استقامتی نیازمند تمرینات استقامتی ست و رشته های قدریت نیازمند تمرینات قدرتی ست. و هر تمرین دارای درصدی از هر نوع فاکتور آمادگی جسمانی است .
اصل تفاوت های فردی
مربی باید با ورزشکار بطور انفرادی با توجه به قابلیتها ظرفیت ها و ویژگیهای یادگیری وی و ویژگی های آن ورزش رفتار کند.هر شخص واکنش های متفاوتی به یک نوع تمرین می دهند .یک ورزشکار با یک نوع تمرین خوب پیشرفت می کند ولی ورزشکار دیگری با این تمرین پیشرفت نمی کند.بعضی به تمرینات شدید خوب واکنش نشان می دهند و بعضی به تمرینات سبک تر.عدم واکنش مثبت به یک نوع تمرین نشانه عدم توانایی او نیست و باید شیوه تمرین را تغیر داد.
اصل تنوع تمرین
تمرینهای یکنواخت و بیش از حد تکراری به ورزشکار خود ندهید آن را متنوع کنید و در طراحی تمرین خلاق باشید. تمرین بیش ازحد یکنواخت و تکراری ورزشکار را کسل و باعث خستگی ا. خواهد شد. بعضی از مربیان فقط از یک نوع تمرین استفاده می کنند. ابتدا ورزشکار خوب پیشرفت می کند ولی بعد از آن ورزشکار در آن سطح خواهد ماند و شاید هم پس رفت کند.ورزشکار نباید تمرینات مربی را حدس بذند.یان به خلاقیت مربی بر می گردد و این توانایی فرق بین یک مربی موفق و حرفه ای و یک مربی عادی و غیر حرفه را نشان می دهد.
اصل اضافه بار تدریجی
بار تمرین باید به صورت تدریجی افزایش یابد و عدم افزایش بار تمرین سطح پیشرفت ورزشکار را ثابت نگه می دارد.مربی باید برنامه خود را چند ساله بنویسد یعنی وقتی به ورزشکار خود یک باری از تمرین را می دهد باید بداند یک ماه دیگه یا یک دو سال دیگه چه باری از تمرین را به ورزشکار خود می دهد.نمی توان حجم و شدت تمرین را با هم بالا برد اصولا در اوایل فصل حجم بالا و شدت پایین و کم کم از حجم کاسته و به شدت افزوده می شود.که در ورزشگاران استقامی زیاد از حجم کاسته نمس شود.در مورد ورزشکاران خود آینده نگر باشید و فقط به یک مسابقه فکر نکنید.
اصل مرحله بندی
در اویل فصل آمادگی عمومی و اختصاصی به حجم تمربن تاکید کنید و با نزدیک شدن به فصل مسابقه از حجم تمرین کاسته و بر شدت تمرین بیفزاید.نمی توان تمرین در اول فصل و آخر فصل مثل هم باشد شدت و حجم تمرینات از مرحله آمادگی به مرحله مسابقه با هم فرق دارد.باید بدانید در هر زمانی ورزشکارتان به چه نوع تمرینی نیاز دارد .
اصل آسان / سخت
چند جلسه تمرین سخت را پشت سر هم نیاورید و در بین آنها جلسات سبک قرار دهید.بعضی از مربیان یا چند تمرین سخت را پشت سر هم قرار می دهند که ورزشکار دچار بیش تمرینی خواهد شد بعضی دیگر تمرینات خیلی سبک می دهند و ورزشکار پیشرفتی نمی کنند.تمرین را در حد اعتدال قرار دهید مگر وقتی می خواهید به ورزشکار خود شوک وارد کنید که تمرین را سنگین می کنید یا وقتی که تمرین را عمدا سبک می کنید تا tapering رخ دهد.
اصل برگشت پذیری
با تمرین بدن پیشرفت می کند و با بی تمرینی پیشرفت تبدیل به پسرفت می کند. پس همیشه باید سطح تمرین را حفظ کرد.تمرین را قطع نکنید در پایان فصل به جای قطع تمرین تمرینات دیگر ورزشهای که دوست دارید را انجام بدهید. در این مرحله ورزشکاران را به رفتن به دکتر و انجام آزمایشات پزشکی تشویق کنیدو آشیب های احتمالی وررزشکار را درمان کنید.